De eerstejaars filosofie aan de Erasmus Universiteit volgden 4 weken lang de collegereeks: ‘Met andere ogen, denken in het donker’, waar ze films keken naar aanleiding van ethische principes en daarover filosofeerden. Vanavond sluit ik de reeks af met de film Son of Saul. We gaan het daarna hebben over perspectief, en ook over Draaidagen, dat ook.
In oktober is in Duitsland het kleinood Offenes Feld verschenen. Wat een mooie en liefdevol gecomponeerde verzameling gedichten. In Offenes Feld staan 6 gedichten van mij. Ralf Thenior vertaalde er vijf in het Duits en Katharina Bauer vertaalde de laatste. Het overgrote deel is nog niet in Nederland gepubliceerd.
Half oktober bezocht ik mijn eerste leesclubbijeenkomst ooit. Zeven enthousiaste mensen die mijn boek hadden gelezen en me aan de tand voelden over mijn motivatie en mijn motieven. Een hele leuke middag. Komende week heb ik de eer een andere leesclub te bezoeken. En in januari staat alweer de derde op het programma. Zit u ook in een leesclub? Ik kom graag langs.
Vrijdag 25 en zaterdag 26 oktober is in Rotterdam Literatuurfestival Woordnacht op diverse locaties in het centrum. Op zaterdag 26 oktober om 22:00 word ik samen met Christiaan Jongeneel geinterviewd door Alek Dabrowski in Tent aan de Witte de Withstraat. Kom ook!
Nog een recensie, in het Friesch Dagblad (pdf) dit keer. ‘De slothoofdstukken waarin de schrijver beide verhaallijnen bij elkaar brengt, maken veel indruk. De dementerende vrouw herbeleeft de afschuwelijke realiteit van de oorlog, nota bene door toedoen van haar kleindochter.’ Aldus Douwe de Vries.
Volgende week ben ik te gast bij een leesclub. Mijn eerste leesclub. Een hele groep mensen bij elkaar die Draaidagen lazen en er met mij over willen praten. Ik kan niet wachten en er niet van slapen tegelijk.
In Trouw van vandaag een recensie van Jann Ruyters over Draaidagen. ‘Op de set speelt filmgedoe met concurrentie tussen de actrices, en versierpogingen door de sterspeler, perikelen die het boek ondanks het oorlogsthema licht houden, maar wat telt is wat de opnames met Judith doen. Ze blijkt een natuurtalent in het inleven, in haar van angst opengesperde ogen staat de gruwel onomwonden te lezen. Soepel vervlecht Bianca Boer zo het verhaal van de getraumatiseerden die alles verdrongen met dat van de onwetenden die het al een leven lang proberen te begrijpen.’
Foto Jürgen Jansen
Afgelopen zaterdag, 28 september, las ik met een aantal andere schrijvers in Aachen! De bloemlezing All over Heimat verovert langzaam heel Duitsland en deed Aachen aan. Soms heb je als schrijver een lezing die heel fijn is. Dit was er zo eentje. Bedankt bloemlezers, schrijvers en publiek voor een heerlijke middag.
‘Zeg niet dat er in Nederland geen goede romans worden geschreven!’ aldus Els van Swol op Literair Nederland.
‘Bianca Boer verweeft deze verhaallijnen op ingenieuze wijze. Het verhaal laat je niet zomaar weer los. […] Erg mooi boek. Ontroerend, temeer door de eenvoudige verteltrant.’ Aldus Marjo van Leestafel.info.
‘In één adem lees je hoe oma en kleinkind met elkaar verbonden willen blijven terwijl de verhoudingen veranderen. Oma wordt het kind en het kind wordt een ouder. Een verhaal over volhouden of opgeven, vechten of vluchten. Kortom Draaidagen is echt een aanrader!’ zegt Annelies Goudsmits van Chicklit.nl.
‘Zeg niet dat er in Nederland geen goede romans worden geschreven!’ aldus Els van Swol op Literair Nederland.
Kees ’t Hart schreef een lovende recensie over Draaidagen! Hij zet mijn boek tussen geweldige boeken en films die ik zelf heb gebruikt als inspriratie. Vervolgens zegt hij: ‘Boer […] bedacht een fraaie en indringende setting.’ Hij besluit met deze woorden: ‘Ik las deze roman met toenemende beklemming en met toenemende bewondering voor de ingenieuze opzet die dieper ingrijpt dan een abstract betoog over de fictionalisering van oorlogsmisdaden. Boer schreef een indrukwekkend boek over de verwerking van oorlog. Haar koele documentaire stijl stelde haar in staat de onderliggende emoties overtuigend op me over te brengen.’
‘Is het echt gebeurd? In de roman komt steeds de vraag terug wat echt of nep is. Natuurlijk is een film nep. Maar de filmbeelden van Auschwitz die we kennen, zijn die wel echt? En deze roman is natuurlijk niet echt gebeurd. Maar maakt dat de pijn van oma, die al haar familie verloor in de oorlog, minder echt?’ Michelle van Dijk schreef een recensie over Draaidagen.
Zondag om 15:00 treed ik op in het schrijversprogramma op de Uitmarkt. Zo gaaf, midden op het Museumplein. Kom luisteren, dat lijkt me gezellig. Hier is het programma.
Afgelopen mei, 7 mei om precies te zijn, toen ik de nacht ervoor het manuscript van Draaidagen had ingeleverd bij Atlas Contact, kwam Bart Gielen op bezoek in mijn hok. Hij vroeg honderuit naar Draaidagen. Naar het proces, naar hoe het allemaal zo kwam. Het is een onderhoudend filmpje van 11:00 geworden. Ik ben er erg blij mee. Je ziet me rustig schommelen in mijn zelfgeverfde schommelstoel (een werkplek heeft een schommestoel nodig). En de planten in de vensterbank leven ook nog. Bekijk Bart Bezoekt Bianca Boer.
Er zijn allerlei leuke dingen in Duitsland, binnenkort. Op 28 september lees ik in Aachen. Samen met een aantal ander auteurs uit de bundel: All over Heimat. In oktober komt het nieuwe Europa-nummer uit van Slanted, met bijdragen van schrijvers en illustratoren uit heel Europa. En ook in oktober verschijnen er maar liefst 6 nieuwe door Ralf Thenior vertaalde gedichten van mij in Offenes Feld!
Op zaterdagochtend 21 juli, in het radioprogramma Chris Natuurlijk, lees ik het gedicht voor dat ik speciaal voor de laatste editie van Dordtyart maakte. Chris Natuurlijk is op de radio van 8:00-9:00, of later online te beluisteren. Deze zaterdag gaat Jet Manhro samen met Chris met de waterbus naar Dordrecht en bij Dordtyart lees ik het gedicht waarin iets zit van alle kunstenaars van deze editie. Lees het gedicht hier.
Op Hebban.nl en Bol.com zijn de eerste lezersrecensies verschenen. Het leuke nieuws: ze zijn laaiend enthousiast!
Het andere leuke nieuws: ik ken maar 1 van de 8. Dat betekent: Het boek wordt gelezen.
Door mensen. Mensen die mij niet kennen, maar het boek nu wel. Mijn grootste wens.
Sigmund in de Volkskrant, 19 juni 2019
Bedankt Peter de Wit.
Vanuit het hele land sturen mensen me foto’s van stapeltjes Draaidagen in boekhandels, of van onderbenen met een opengeslagen boek erop en een glaasje wijn. Of, en die vind ik de leukste, poezen die gezellig meelezen. Ook bereiken de eerste lezersreacties me.
‘In één ruk uit. Prachtig.’
‘Bianca je hebt me weer aan het lezen gekregen. Dankjewel.’
‘Het is je gelukt. Het leest fijn. Het roept vragen op.’
Foto Fred Ernst
Lieve vrienden en familie, het was een geweldig feest in Cinerama bij de boekpresentatie van Draaidagen. Redacteur Marijn sprak mooi over het boek, de rij voor het signeren duurde langer dan bij de Efteling en de boeken waren uitverkocht aan het eind van de dag. Een beter feest had ik me niet kunnen wensen. Bedankt!
Nog een kleine week en dan is de boekpresentatie van Draaidagen in de mooiste bioscoop van Rotterdam, Cinerama. Ik kan niet wachten.
Op 16 juni lees ik voor uit Draaidagen bij Frontaal! Het fijne boekenpodium in Worm, Rotterdam.
Zaterdag 8 juni van 8:00-9:00 ben ik te gast bij Chris Natuurlijk op Radio Rijnmond. In bed blijven met de radio aan, en lekker luisteren. Prima begin van je dag.
In februari is mijn gedicht Vaste grond, (dat prachtig in de hal van het Sanders Building van de Erasumus Universiteit in Rotterdam hangt) in Duitsland in de bloemlezing All over Heimat verschenen. Het Oostenrijks online literair tijdschrift Mosaik heeft Vaste grond en de Duitse vertaling Fester Boden, nu ook gepubliceerd! De vertaling is van Matthias Engels.
Op de vrijdag 29 maart in de boekenweek bestaat Delft uit literatuur en verhalen. Dan geef ik een workshop en schrijven jongeren verhalen bij het Literair Jongeren Festival. ’s avonds gaat het feest nog door. Dan is het Literair Festival, met oa. de uitslag van de verhalenwedstrijd Moeder. Op het Literair Festival geef ik een masterclass en lees ik eigen werk voor.
Ik had gewild dat de Dag van de Literatuur er was geweest toen ik op de middelbare school zat… Wat zou ik dan genoten hebben. Boeken en mensen die voorlezen of erover vertellen, meer heb ik nog steeds niet nodig. Donderdag 28 maart 2019 staat de Doelen weer op z’n kop. Aan een paar van die zinderende, stuiterende leerlingen geef ik die dag een schrijfworkshop. Ook mijn collega-schrijvers van Kort Rotterdams> zitten er klaar voor. Vijf leerlingen die onder onze leiding al een verhaal schreven bij het project Kort Rotterdams, lezen hun verhalen voor.
Ter gelegenheid van de komende boekenweek heeft Ester Naomi Perquin een bloemlezing samengesteld met gedichten over moeders en moederschap. Ook van mij is een gedicht opgenomen. Het is een prachtig hardcover boek geworden. Ik kan niet wachten tot ik mijn neus tussen de bladzijden kan steken en die heerlijke geur van boek kan ruiken. Boeken en moeders. Uitstekende combi!
Gisteren, op een hele gewone dinsdag, leverde ik definitief mijn boek in! Begin juni 2019 zal Draaidagen verschijnen bij Atlas Contact. De dag heeft een gouden randje. Ik wilde mijn boek pas uit handen geven als ik het zelf goed vond. Dit is wat ik wilde maken. En binnenkort kunnen jullie het allemaal lezen.
O, en trouwens, ik heb het omslag al gezien… Prachtig, al zeg ik het zelf.
Komende vrijdag verschijnt in Duitsland het boek: All over Heimat. Met 120 Duitse en internationale bijdragen over Heimat. Heimat = thuis, of vaderland, maar misschien ook ouderlijk huis, of moedertaal. In het boek is mijn gedicht Vaste grond opgenomen. Het is in het Duits vertaald door Matthias Engels. Ik ben er trots op. All over Heimat.
Vier vrijdagavonden lang las ik mijn nieuwe boek voor tijdens de Knitterary Night: Draaidagen editie, in de veilige warmte van Saskia’s wolhemel aan het Zwaanshals in Rotterdam. Draaidagen verschijnt deze zomer en dit was de vuurdoop. Het is zo bijzonder voor een schrijver om direct te merken wat een tekst doet. Om reacties te zien en te horen van de mensen die luisteren. Ik ben ze zo dankbaar. Voor hun vertrouwen, voor hun laatste suggesties maar bovenal voor hun enorme steun door te komen. Velen kwamen meer dan een avond. En drie van hen kwamen alle avonden. Dit seizoen van de Knitterary Night vergeet ik nooit meer.
Vandaag, 5 januari 2019, staat in Trouw het artikel: Als individu zweren bij de groepsreis. Steeds meer mensen gaan alleen op groepsreis. Ans Boelens mijn oudcursist uit 2014 en 2015, vertelt in het stuk over de schrijfweek Creatief Schrijven bij mij in Spanje.
‘Het is leuk om feedback te krijgen van je mede-cursisten en het is daar prachtig. […] Zelfs als het schrijven volledig mislukt, zit je daar nog goed. […] inmiddels organiseer ik zelf één keer per maand een schrijfclub. Dat is door die vakantie gekomen.’
Wat een fijn compliment, dankjewel Ans! In augustus hoop ik weer op die heerlijke plek te zijn.
Dit keer gaan we een week lang verhalen schrijven. Schrijfweek in Spanje.
Het vierde seizoen van de Knitterary Night wordt een speciale editie. Ik lees in vier vrijdagavonden mijn hele boek voor. Mijn boek! Helemaal! In vier avonden! Kaartjes koop je hier! Er zijn maar een paar plekken… (Ik wil niemand opjagen, maar KOM!) Website Knitterary Night
